Array
(
    [0] => WP_Term Object
        (
            [term_id] => 54
            [name] => Artykuły
            [slug] => articles-pl
            [term_group] => 0
            [term_taxonomy_id] => 54
            [taxonomy] => category
            [description] => 
            [parent] => 0
            [count] => 11
            [filter] => raw
            [cat_ID] => 54
            [category_count] => 11
            [category_description] => 
            [cat_name] => Artykuły
            [category_nicename] => articles-pl
            [category_parent] => 0
        )

)

Proces zarządzania zapasami materialnymi

Proces zarządzania zapasami materialnymi

Proces zarządzania zapasami jest podstawą rentowności firmy. Od koordynacji pracy ogniw łańcucha dostaw dużo czego zależy: bonusy w relacjach z dostawcami, pozytywny cash flow, efektywny podział zasobu czasowego pracowników, lojalność klientów. Niemożliwie przedstawić firmę z wysokimi ROI i obrotowością, która nie przydziela należnej uwagi analizie stanu zapasów, a także poszukiwaniu sposobów optymalizacji zarządzania obrotem towarów.

Jak polepszyć zarządzanie zapasami za pomocą Teorii Ograniczeń?

Teoria Ograniczeń (TOC) pomaga jak polepszyć zarządzanie zapasami firmy, tak i zwiększyć efektywność biznesu na ogół. TOC została opracowana latach 80-tych przez izraelskiego fizyka-naukowca E. Goldratta. Naukowiec zetknął się z problemami w organizacji procesów logistycznych, i z powodu braku doświadczenia w branży produkcyjnej, podszedł do organizacji procesów z naukowego punktu widzenia. Podejście ТОС mówi o tym, że problemem wielu firm jest pragnienie wycisnąć jak najwięcej z każdego etapu procesów, zaczynając ulepszać wszystko i naraz. Co proponuje ТОС? Teoria Ograniczeń proponuje skupić się na jednym odcinku procesu, który wpływa na system, w oddzielnym momencie czasu.

Wydajność całego łańcucha dorównuje wydajności najsłabszego ogniwa, ponieważ ma on pewną maksymalną pojemność. Czyli najpierw należy znaleźć to ograniczające ogniwo, potem zadecydować jak można jego maksymalnie poszerzyć, powiązać z innymi procesami, a następnie przystąpić do szukania nowego ograniczenia. Po to, aby organizacja stale polepszała kluczowe wskaźniki, należy zrobić ten proces cyklicznym.

Jak to przenieść na proces zarządzania zapasami w łańcuchu dostaw?

Łańcuch dostaw składa się z

  • ogniw logistyki produkcyjnej (ogniwa, które przetwarzają surowce i materiały, oraz ogniwa, które zabezpieczają dostępność produktów pomiędzy producentami);
  • ogniw, które zabezpieczają dostępność gotowych produktów końcowemu konsumentowi (dystrybucja, handel detaliczny).

System podziału wpływa na cały łańcuch dostawy, od surowca do końcowego konsumenta: dopóki końcowy konsument nie nabędzie towar, pieniądze w łańcuchu nie pojawią się.

Odpowiednio, całkiem logiczny cel systemu dostaw — dostarczyć towar do końcowego konsumenta i sprzedać. Lecz zrealizować ten prosty cel w praktyce nie jest tak łatwo, obliczyć optymalną ilość potrzebnego towaru okazuje się dosyć trudnym zadaniem.

Problemy przy zarządzaniu zapasami

  • out-of-stocks (niedobór chodliwych towarów);
  • overstocks (nadmiar niechodliwych towarów);
  • nieefektywne wykorzystanie czasu menadżerów ds. dostaw;
  • przywiązanie się do pewnej metodyki zarządzania zapasami konkretnego menadżera ds. logistyki

Rozpatrzmy przykład sieci detalicznej.

Wahania popytu i nieprzejrzystość wymiany informacji doprowadzają do tego, że w magazynie albo gromadzi się zbyt dużo zapasów, albo powstaje niedobór potrzebnych pozycji, przy czym często zdarzają się pilne dostawy, które pociągają za sobą przeładowanie menadżerów ds. logistyki i zwiększenie kosztów za pilne zamówienie. Tak więc sieć potrzebuje prawidłowej metodyki obliczania niezbędnej ilości potrzebnych produktów.

Kiedy firma próbuje budować prognozy, one często okazują się błędne, ponieważ u podstaw prognoz leży przeszły, a nie rzeczywisty stan spraw. W łańcuchu dostaw odbywa się następujące: producent, zrobiwszy kalkulację potencjalnie pożądanych produktów, próbuje wypchnąć towary dystrybutorom, dystrybutorzy, z kolei, próbują wypchnąć produkty dalej. Sklep, opierając się na prognozy, również ubezpiecza siebie od braku najbardziej chodliwych produktów na półkach, i zamawia towar dużymi partiami (im większe zamówienie – tym większa zniżka). Lecz optymalizując swój stock w ten sposób, firma nie optymalizuje obrót, ponieważ ten wskaźnik włącza nie tylko zapasy, ale także i sprzedaż.

Co proponuje ТОС dla optymalizacji procesu zarządzania zapasami?

Jak pamiętamy, pierwszym krokiem w metodologii ТОС jest poszukiwanie ograniczenia. W naszym przypadku, dla sieci detalicznej ograniczeniem występuje rynek, odpowiednio, powinien być postawiony cel dla maksymalnie efektywnego wykorzystania ograniczenia — zapewnić potrzebną ilość towaru w odpowiednim miejscu i czasie.

Opierając się na zasady ТОС, każdy uczestnik systemu dostaw musi rozumieć, że działając według swoich interesów i zajmując się stałym wypychaniem, być może otrzyma jakiś efekt, lecz będzie on krótkoterminowy. Po to, aby wyprowadzić rentowność firmy na poziom globalny, należy pogodzić swoje cele z celami innych ogniw. Przy odpowiednim zapewnieniu dostępności towaru po całym łańcuchu, dochód również rośnie dla wszystkich uczestników. Następnym krokiem powinna stać się minimalizacja wpływu prognozy oraz wprowadzenie zasady wyciągania, a nie wypychania. Jako ostatni krok — TOC proponuje wprowadzenie koncepcji bufora dla zarządzania systemem wypychania.

Firmy, które uruchomiły optymalizację procesu zarządzania zapasami według ТОС, już odczuły przewagi tego modelu zarządzania zapasami:

  • utracona sprzedaż zmniejszyła się o 30-60%;
  • rośnie lojalność klientów;
  • poziom zapasów zmniejsza się o 30-60%;
  • poprawia się przejrzystość procesów zarządzania zapasami.

Dowiedzcie się więcej o tym, jak pracuje system zarządzania zapasami według algorytmu TOC

Artykuły по теме: